fbpx
Fuente Victoria Sulayr

Wijnfavoriet: Sulayr

Het zal de meesten niet ontgaan zijn, in de periode 2018-2019 volg ik de opleiding Professioneel Gastronoom-Sommelier bij de Academie voor Gastronomie. Een onderdeel van deze opleiding is dat we een fictief restaurant opzetten met een wijnkaart met een bepaald thema.

Wat de wijnkaart aangaat ben ik (nou ja, correcter: “is mijn groep”) gebonden aan wijnen uit Midden- en Zuid-Spanje. Uiteraard met reden, want er wordt verrassend weinig mee gedaan in Nederland. Om een of andere reden zitten we met z’n allen vast aan Noord-Spanje. Niks mis mee, maar er is toch echt meer te krijgen, zo bleek.

Gelukkig ben ik in deze regio bedeeld met een aantal importeurs op dit gebied. Een daarvan is Granada Wijnen: zij hielden dit najaar een uitgebreide proeverij, dus daar moesten we bij zijn! Het resultaat was een geweldig leuke kennismaking met Nelleke Maris, Dick Speelpenning en Co én een veel beter beeld van de diversiteit die Midden- en Zuid-Spanje te bieden heeft.

Ik kan je een waslijst geven van wijnen die ik geproefd heb daar, maar een ding is in ieder geval zeker, ons restaurant heeft een leverancier gevonden. Ik heb die dag drie verschillende wijnen besteld en van eentje ben ik echt wild. De Fuente Victoria Sulayr.

Sulayr – Macabeo & Jaén Blanca

Fuente Victoria Sulayr

Sulayr is van oorsprong de Moorse benaming van de Sierra Nevada, een gebergte in de regio Andalusië. De bloem op het etiket is de ‘Estrella de las nieves’, een plantje dat hoog in dit gebergte voorkomt. Deze edelweiss-achtige bloem is het teken van eeuwige liefde. Minnaars geven ze aan elkaar om elkaar de liefde te betonen die uiteraard eeuwig zal duren.

De wijn is een plaatje! Qua kleur zou je een wat filmende wijn verwachten, dik van houtopvoeding. Hij heeft inderdaad een filmend component, maar de wijn is ook verrassend fris met smaken van appel en citrusschil. Verder komt de snaak van steenfruit komt ook erg naar voren, zelfs meen ik een hint ananas te ontdekken. De wijn behoorlijk complex. Er zit naast de strakke en fruitige componenten ook een kruidigheid in van anijs en een licht vegetaal bittertje in en de afdronk heeft zelfs iets mineraligs*. Ik was verkocht!

De blend Macabeo, Jaén Blanca en Vijariego is een bijzonder mooie. Waarbij laatstgenoemde waarschijnlijk verantwoordelijk is voor de strakheid die de wijn heeft. De wijn heeft duidelijk voordeel van de hoge ligging van de wijngaard in deze toch bijzonder hete regio. Een mooi voorbeeld van een goede kwaliteit witte wijn die in Zuid-Spanje voortgebracht kan worden.

Spijs

Om in de opdracht te blijven moest ik hier natuurlijk een gerecht bij zoeken. De keuken die we hanteren is Noord-Afrikaans, een mooie combinatie met de geschiedenis van Spanje.

Ik ging eens te rade bij Claudia Roden. Haar naslagwerk over de Sefardische keuken is subliem en een goed startpunt, dacht ik. Ik kwam een aardig gerecht tegen: gemarineerde kabeljauwfilet (Trouw heeft het recept ooit geplaatst), maar het was me te eenvoudig voor de wijn.

Enter Ottolenghi.

In zijn kookboek Jeruzalem (de Midden-Oosterse en Noord-Afrikaanse keuken is op veel punten verrassend uitwisselbaar) kwam Ottolenghi met een wat rijkere variant. Hier kies je voor heilbot, wat ook net even wat exclusiever overkomt dan kabeljauw natuurlijk. Het recept past fantastisch bij de wijn en deed het geweldig als voorgerecht bij mijn kerstdiner, maar voor een restaurant is het onooglijk. Sorry.

Na een avondje sparren over de opmaak van het gerecht kwamen we uiteindelijk op het volgende: Gemarineerde heilbot met een puree van geroosterde paprika en schuim van koriander en spinazie.

Door de paprika te roosteren, later uit de marinade te vissen en als puree te gebruiken hoop ik iets meer smaakrijkdom en een rijper component te hebben in het gerecht. Het schuim van koriander en spinazie moet naast de kleur ook een zekere strakheid bieden. Door het kleiner en los van elkaar op te maken denk ik iets op tafel te kunnen zetten dat wat aantrekkelijker oogt dan een gepaneerde vismoot begoten met zoetzure saus.

De theorie lijkt te kloppen, nu de praktijk nog. Binnenkort in dit theater.

* ik ben gek op de term mineralig en haar ongrijpbare definitie, klaag me maar aan.

Wijn bij Stijn

Servus! Een Oostenrijk-proeverij bij Wijn bij Stijn

‘s-Hertogenbosch is een zegen voor de wijnliefhebber. Je kunt elk weekend wel weer een proeverij, een wijn-spijswandeling, een wijnmakersdiner of een of ander foodfestival bezoeken. Ik hou ervan. Onlangs bezocht ik een proeverij bij een van mijn vaste plekken: Wijn bij Stijn. Het thema: Oostenrijk.

Ik ben gek op Oostenrijk als wijnland. De eerste wijnhandel die we trouw bezochten was de Bossche Wijnkoperij. Jens en Sanne deden heel veel met Duitse en Oostenrijkse wijnen en door hen hebben we veel soorten wijn/spijs combinaties met deze wijnen gemaakt. Echt, je hebt niet geleefd als je nog nooit gegrilde groente en vlees met een Blauer Zweigelt hebt gecombineerd.

Fun fact: Oostenrijk en Duitsland hebben qua wijn eigenlijk niets met elkaar van doen. De wijngebieden hebben van oorsprong meer met Slovenië en Hongarije van doen. Logisch ook, de wijngebieden grenzen daaraan en met de geschiedenis als dubbelmonarchie en zo…

Afijn! Wederhelft en ik doken vol enthousiasme in dit thema. Het concept van de proeverijen bij Stijn zijn 8 verschillende wijnen begeleid door een aantal bijpassende happen. Eerder heb ik al eens een proeverij rondom Montant en Priorat bij ze gedaan. Één Monstant gemaakt van Garnatxa Peluda was zó fantastisch dat ik de dinsdag erop direct weer naar de wijnbar ben gegaan om hem nog een keer te proeven. (of nog twee keer, maar wie houdt er nu de tel bij van zoiets)

Gewapend met een notitieboekje werkten we ons door een selectie van al het moois dat Oostenrijk te bieden heeft. De proefmiddag was bijzonder geslaagd! Zowel qua wijnen als het gezelschap waarmee we aan een tafel belandden. Maar goed, wat dat aangaat: what happens at Stijn… 😉

De wijnen

Het gaat me te ver om alles te bespreken, maar de twee topwijnen waren voor mij  de Gritsch Steinporz Smaragd Grüner Veltliner en de Türk Blauer Zweigelt.

Leuk weetje: De druiven voor de Gritsch Steinporz zijn allemaal uit 1 wijngaard met de hand geoogst op 29 oktober 2015. De bodem van de terrassen van Steinporz bestaat uit rotsen en dat verloochent zich niet in de wijn. Hij heeft een lichte mineraliteit die je van de goudgele kleur en geur naar appel en steenfruit in eerste instantie misschien niet verwacht. Het is een lekker intense wijn en heeft naast al dat fruit ook een vleugje grassige smaken.

De tweede wijn is gezien mijn eerdere verklaring misschien niet verrassend. En heel eerlijk: de Blaufränkisch die er tegenover stond was ook echt heel goed, maar ik moest kiezen van mezelf.  De wijn was zoals ik Zweigelt graag drink: Een paarse wijn en lekker kruidig. Hij ruikend naar zwarte bes en kersen en heeft een tik van cranberry in de afdronk. De tannines zijn redelijk aanwezig, misschien dat dat zachter wordt als je de wijn een poosje in een decanteerkaraf laat staan.

Winst

Zoals gezegd, er was meer. Een Eiswijn en Trocken Beerenauslese, nog een geweldig leuke blend met Riesling, maar ik zou zeggen: Ga naar Stijn en proef ze zelf. Mijn winst was in ieder geval dat ik erachter kwam dat de Garnatxa Peluda waar ik zo’n fan van was door de Wijndivas verkocht wordt en lieten die de week erop toevállig een proeverij in het park hebben…

Zoals ik zei: In ‘s-Hertogenbosch is er altijd wel weer iets te doen met wijn.

 

christopher-carson-527368-unsplash

Dag Asperges, hoi mosselen!

Het is 24 juni geweest, dus het Aspergeseizoen is weer voorbij. Maar dat betekent ook: de mosselen zijn weer terug! Ik ben getrouwd met een Zeeuw, dus ja, probeer daar maar eens aan te ontkomen.

Vroeger at je mosselen alleen met de R in de maand, dit was voornamelijk voordat gekoelde transporten bestonden. Tegenwoordig is dat niet echt van toepassing, maar we laten de mossel met rust tijdens het paarseizoen. In het voorjaar dus. En hoewel ik gek ben op het aspergeseizoen, kijk ik toch ook altijd wel weer uit naar de mosselen. Gewoon klassiek bereid, zeker in het begin. Die variaties zijn voor later.

Maar ja, wat drink je daar dan bij? Door mijn wijnrek spittend kwam ik er eigenlijk op uit dat ik nog best wat leuke exemplaren heb voor bij de mosselen. Ik zou zeggen ga voor lekker strak, een beetje fruit en wie weet ook wat mineraliteit. Ik denk dat mijn huidige favoriet het heel goed zou doen, maar voor vandaag ga ik wat ander lekkers doornemen.

Laborie – Vermentino

De Huiswijn van het stel. Vermentino is van oorsprong een Italiaanse druif, maar wordt ook steeds meer onder deze naam in Zuid-Frankrijk verbouwd. Hij heeft een neus vol citrus en wat steenfruit en ruikt naar bloemen. De smaak neigt zelfs wat naar tropisch fruit, maar hij blijft lekker fris. In de afdronk heeft hij iets van grapefruit en een klein beetje witte peper. Misschien dat je het zelfs mineraliteit zou moeten noemen. Hij heeft de afgelopen winter een paar keer mijn wijnrek bevolkt en bewees zich prima bij deze schelpdieren.

Peacock – Wild Ferment Chenin Blanc

Chenin Blanc – of zoals ze in Zuid-Afrika zeggen: Steen – is ook een goede combinatie met mosselen. Deze – ooit door Onne Kleyn “aanbevelenswaardige” genoemde* – wijn ruikt naar peer en ananas, na verloop van tijd zelfs (we hebben ons best gedaan tijdens het proeven) een klein beetje naar buxus, maar is qua smaak heel erg fris. Dat komt door de vrij hoge zuurgraad van de wijn. Je proeft lekker wat fruit als peer, perzik en ananas en je merkt dat hij tikje hout mee heeft gekregen. Hij is een klein beetje filmend en smaakt door de invloed van het hout ook licht naar vanille en toast.

* Je gaat er natuurlijk niet tegenin, maar what the actual F betekent “hij straalt als de witte bruidjes die op Waterkloof hun feest mogen vieren”?

Misty Cove – Signature Sauvignon Blanc

Sauvignon Blanc

Als je ooit op een proeverij zit en denkt: Mijn God, wat stinkt die kerel naast me naar zweet, dan heb je waarschijnlijk een glas Sauvignon Blanc voor je neus staan. Of niet, in dat geval: sterkte. Sauvignon Blanc is bekend om zijn typische geur. De een noemt het zweet, de ander netjes “tonen van buxus” en een laatste noemt het ordinair kattenpis. Ik bedien met het liefst van de eerste of laatste omschrijving ;).

Maar goed, hoe je Sauvignon Blanc ook waardeert: deze wijn gaat in kwaliteit een flinke stap omhoog. Op Instagram heb ik het al gehad over de biologische Pinot Noir van deze wijnbouwer, de Signature-lijn is de hoogste gradatie in de wijnen die ze leveren. Hij wordt alleen gemaakt de omstandigheden voor de ontwikkeling van de druiven optimaal zijn geweest. Dat belooft wat!

Ik proefde de wijn tijdens een inloop-proeverij van Misty Cove Wines zelf. En je merkt de opbouw als je de drie Sauvignon Blancs naast elkaar proeft. Ook hier weer in den beginne… citrus, maar die maakt al snel plaats voor passievrucht en een zekere kruidigheid. De wijn smaakt verder ook geweldig (jaa, ik vond het echt heel leuk) naar kruisbes, doet wat tropisch aan in de fruitsmaken, maar is superstrak met een lichte mineraliteit. Signature-waardig!

Spijs

Echt, heeft er iemand een recept nodig over hoe je mosselen klaarmaakt? Ik denk dat een ei koken bijna moeilijker is dan het bereiden van mosselen. Maar vooruit, voor de liefhebber…

Mosselen

Ingrediënten

  • 2 kilo mosselen
  • een zakje (boeren)soepgroente
  • 1 ui in ringen
  • 2 tenen knoflook geplet
  • een scheut olijfolie
  • een glas witte wijn
  • een handvol verse peterselie, fijngehakt

Bereiding

  1. Spoel de mosselen en zoek ze even uit, haal de kapotte er tussenuit. Wil je héél zeker zijn? “pest” de mossel even door op de schelp te tikken, als hij dicht gaat dan is het goed.
  2. Verhit de olie even in een grote pan en fruit kort de ui, knoflook en soepgroente.
  3. Doe de mosselen in de pan en blus af met het glas wijn.
  4. Laat de mosselen een paar minuten koken tot ze omhoog komen. Schud ze om en kook nog een paar minuten door. Daarna zijn de mosselen klaar. Strooi er wat gehakte peterselie over. Zo’n citroentje staat ook leuk, maar is op zich niet nodig.

Dien de mosselen direct op met patat of stokbrood en wat jij lekker vindt aan sausjes en smeersels.

Dikke vette chardonnay

4 x Dikke Vette Chardonnay (en kaas!)

De proefgroep kwam weer bij elkaar. Het thema voor deze maand? Dikke Vette Chardonnay. Daar konden we wat mee! Vier man kochten elk hun eigen interpretatie op "Dik" en "Vet". Het resultaat? Een hele dikke, vette avond.Chardonnay wordt ook wel de slet onder de druiven genoemd. De misogynistische vergelijking wordt gemaakt omdat ze "het op elke bodem doet". Oorspronkelijk komt de Chardonnay uit de Bourgogne. Deze druif heeft de geweldige eigenschap om zich volledig te voegen naar de omgeving waar ze geplant staat. Daarom is ze zo succesvol in de nieuwe wereld en drinken we er liters en liters van weg wereldwijd. Trouwens: Riesling heeft bijna dezelfde eigenschappen, maar die wordt koningin genoemd. Logica.Dat aanpassingsvermogen en de enorm verschillende stijlen van Chardonnay kwamen ook deze avond heel erg naar voren. Het leuke is dat we eigenlijk alleen nog maar in de oude wereld  zijn gebleven. Wie weet hoppen we nog een keertje naar andere varianten van dit thema.

Kaas

Er is een hardnekkige aanname dat bij kaas eigenlijk voornamelijk rode wijn of port gedronken moet worden. Pertinent. Niet. Waar. Ik durf zelfs te stellen dat er bij de meeste kazen wit beter gaat dan rood. De eerste wijnhandel waar ik trouw kwam - ze verkopen helaas niet meer aan particulieren - tipte me het Elmar Handboek Franse Kaas. Volgzaam als ik ben *kuch* kocht ik dat boek en ik adviseer je hetzelfde te doen. In dat boek vind je 350 kazen die mijn stelling behoorlijk onderbouwen.Deze avond onderbouwde de stelling in ieder geval ook. Onze gastheer had een keur aan kazen geregeld die het elk weer geweldig deden bij een van onze wijnen, althans dat bleek tijdens de avond. Zo hadden we onder andere een Valance (dit is een geitengaas gerijpt in as), een Camembert en een Gorgonzola Dolce. Mijn favorieten waren een oude brokkelkaas waarvan we de naam niet meer konden noemen en een Affidélice Chablis. Deze lepelkaas is een soort Epoisses, maar dan gewassen met Chablis. Een schot in de roos voor een van de wijnen die meegenomen werd naar deze avond!

Chardonnay #1: Riedingerhof 2014

Riedingerhof 2014Onze instap-referentie voor de avond: Een superbasic Chardonnay. De Riedingerhof in Merano is een wijngaard annex bed & breakfast in - ja we kunnen de fles lezen - Zuid-Tirol. Hier hebben we wijnmaker Hansi (en appelteler Franzi, je kunt me opvegen) die in de wijngaard verschillende wijnen maakt van o.a. Gewürztraminer en Chardonnay. De wijn is nergens anders te koop en zo onbekend dat Vivino er 24 uur voor nodig had om er een item van te maken.Het was een hele leuke starter voor de avond. Een eenvoudige en op staal gerijpte chardonnay. Eigenlijk heel puur en basic. Een frisse neus met citrus, gras en appel en smaken die exact die tonen bevestigen. Niets is echt super intens, maar toch erg lekker. Een hele schattige Chardonnay eigenlijk. Misschien dat schrijver dezes zich achteraf ook door het beeld van de wijnmaker heeft laten beïnvloeden, maar dat terzijde. [vc_row size="uk-section-xsmall"][vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-wine" title="Welke Kaas?"]De Valance wat ons betreft. De zuurgraad van de geitenkaas en de wijn zijn behoorlijk complimenterend.[vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-basket" title="Waar te koop?"]Niet! Ha! Of je moet naar de Riedingerhof rijden en het daar ophalen. :) 

Chardonnay #2: Bouchard Aîné & Fils - Bourgogne Hautes-Côtes de Beaune Les Prieurés white 2014

Een hele mond vol en na de vorige wijn direct ook een hele neus vol! Het kan best relatief zijn, maar na de vorige wijn knalt het aroma hier het glas uit. De neus is  vol van bloemen, honing en later ook meloen. Qua smaak komt eerst citrus naar voren, maar daarna ook meloen. De wijn heeft iets grassigs. We krijgen het niet goed gedefinieerd, maar vegetale tonen zitten er zeker in, om maar in het wollige taalgebruik te blijven. De wijn heeft ook zeker boter en vettigheid, we vermoeden dat hij sur lie gerijpt is. Het is helaas niet goed na te gaan, de wijn is niet breed verkrijgbaar, maar daarover in de volgende alinea meer... [vc_row size="uk-section-xsmall"][vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-wine" title="Welke Kaas?"]Valance, valance, wat doe je met ons!? Ook hier gaat hij goed bij, hoewel de meer vettige kazen zoals de Camembert en de Chablis het ook prima doen bij deze wijn.[vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-basket" title="Waar te koop?"]De Sligro heeft deze wijn staan, dus ik zou zeggen: Regel dat kvk-nummer en laat jezelf daarna plat bellen over hoeveel goedkoper je energierekening wel niet kan, hoeveel beter je website wel niet kan zijn én (en dit vind ik de mooiste koude acquisitie) dat ze een niet bestaande collega van je hebben gesproken op een beurs waar je nog nooit van gehoord hebt en dat ze daarom even bellen. Serieus, doe het. De wijn is het waard. 

Chardonnay #3: Avigue Pouilly-Fuissé Vieilles Vignes 2014

poully-fuisséQueen C van de avond ging open. Wauw! Deze wijn liet hier in volle glorie zien wat je zoal met Chardonnay kunt doen. In balans, complexiteit, afdronk, the works! Alles leek goed in deze wijn en ze stak met kop en schouders boven de rest uit. Qua geur was de wijn fris citrus-achtig met daarna bloemen, naarmate de wijn wat opwarmde kwam de geur van hazelnoot ook vrij.  Ik ben gek op wijnen met een zekere mineraliteit en deze stelde zéker niet teleur. Er werd geconstateerd dat deze wijn Sur lie heeft gerijpt. Het geeft de wijn net even die tik van toast zonder in te boeten aan frisheid. Sja, wat valt er meer over te zeggen? Dit was de eerste fles die ook daadwerkelijk gelijk op ging. [vc_row size="uk-section-xsmall"][vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-wine" title="Welke Kaas?"]What grows together, goes together gaat ook op voor soortgelijke kaas :) Époisses doet het volgens Elmar's goed bij deze wijn en dat geldt zeker ook voor de Chablis. Toch leuk om te merken dat zo'n vette kaas met zo'n mineralige wijn kan combineren. De Valance zal in de tussentijd al op geweest zijn, dus dat zullen we nooit weten.[vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-basket" title="Waar te koop?"]Deze wijn werd getipt door Wijnhandel van Iersel, mocht je ooit in Waspik komen dan weet je wat je moet doen. Ze hebben ook een webshop, maar exact deze heb ik daar niet gezien. 

Chardonnay #4: Dom Minval - Chardonnay/Viognier

Wat is dat met Viognier, je haalt hem er altijd weer uit. Hier is het geen uitzondering. Zelfs zonder het te melden wist iemand direct de druif te identificeren. Ik hou er wel van. Hij was duidelijk zuidelijker geteeld dan de rest. Het fruit was direct steenfruit, een beetje tropisch zelfs. Ik geloof dat iemand ook honing noemde. Een aromatische wijn die lekker filmend was van het hout. Dik en Vet en een lekkere makkelijke afsluiter van de avond. [vc_row size="uk-section-xsmall"][vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-wine" title="Welke Kaas?"]Eigenlijk paste alles wat een beetje vet was bij deze wijn. Er was geen duidelijke voorkeur. Dus vooruit, we geven hem de camembert. Kan ie prima hebben.[vc_column width="1/2"][tw_iconbox icon="eticons" eticons="et-basket" title="Waar te koop?"]Die favoriete wijnhandel waar ik het bijna elke week over heb? Dat is Albertus Wijnen in Rosmalen. Hij is online ook op diverse plaatsen te krijgen, maar ook in de webwinkel van Albertus. Dus hop!
welkewijnislekker

Wat is goede wijn?

De eerste vraag die je krijgt als je vertelt dat je een wijncursus volgt of afgerond hebt is met stip:

Dus jij weet nu wat een goede wijn is?

Eh, Ja? Denk ik? Maar de vraagsteller bedoelt eigenlijk nooit “Wat is een goede wijn?” maar “Weet jij een lekkere wijn voor mij?” en dát, lieve kijkbuiskindertjes, is iets heel anders 🙂

Goede wijn

Bepalen of een wijn goed is kun je door systematisch te proeven. Dat is een systeem wat we min of meer met elkaar afgesproken hebben. Door een wijn wereldwijd op dezelfde manier te beschrijven, kun je elkaar goed vertellen hoe een wijn smaakt. Iemand kan dan beter inschatten wat hij of zij kan verwachten van de wijn die aangeboden wordt. Hiervoor is een systematische manier van wijnproeven in het leven geroepen door het WSET. Dit is de nummer één – wereldwijd erkende – wijnschool.

Het gaat er hier dus niet om of een wijn lekker gevonden wordt, je wilt weten of een wijn wel of niet goed is. Dit “goed” kun je (na oefening) vaststellen aan een aantal punten. In de regel volg ik het rijtje BACUI: Balans, Afdronk, Complixiteit, Uitdrukking en Intensiteit.

Balans

Een goede wijn moet in balans zijn, daarmee zeggen we dat er niet een smaakcomponent zwaar overheerst. Het gaat om de samenhang tussen verschillende componenten als de zuren, zoetheid en rijpheid van de druiven, maar ook het houtgebruik of het tanninegehalte van een wijn. Hij is dus niet te uitgesproken zoet of te zuur, de tannines zijn niet teveel of het houtgebruik is niet te overdreven. Alle zaken mogen aanwezig zijn, maar iets moet er niet teveel uitspringen.

Afdronk

Verder heeft een wijn een bepaalde afdronk, dat wil zeggen, je proeft de wijn nog na nadat deze is uitgespuugd of doorgeslikt. De wijn blijft als het ware nog even hangen en je proeft hem dan nog steeds. Hoe langer de afdronk, mits plezierig, hoe beter de wijn.

Complexiteit

Een goede wijn een bepaalde mate van complexiteit. Wijn heeft vaak bepaalde geur- en smaak-impressies die je kunt benoemen. Bij een wijn kun je bijvoorbeeld eerst citrusfruit ruiken en proeven, maar later neigt de smaak naar groene paprika en witte peper. Dat zijn allemaal zaken die je in de wijn kunt proeven. Om dat goed te doen zuigen mensen die wijn proeven ook lucht mee, want het meeste hiervan registreer je met je neus.

Nu hebben we al heel wat kunnen bepalen over de wijn voor ons. Voor de leesbaarheid hou je de Uitdrukking en Intensiteit nog een keer van me tegoed (of je gaat gewoon een WSET cursus volgen, nog beter!).  Je kunt dus best bepalen of een wijn wel of niet goed is, maar dan hoeft de wijn nog steeds niet lekker te zijn. Maar ja, wanneer krijgt de wijn dan het predicaat goed?

IJkwijn

Op de eerste wijncursus die ik volgde kregen we een wijn te proeven als referentie. Die wijn, zo werd gezegd, was gewoon “goed”. De balans was ok, de afdronk was ok, de complexiteit was ok. De wijn was prima te drinken, maar het was verder ook niet bijzonder.

Aan de hand van deze wijn gingen we verder met het proeven van andere wijnen zodat we steeds konden zeggen; is hij beter of slechter dan de ijkwijn? Het was een geweldige start om te oefenen in systematisch proeven. Laatst heb ik dezelfde wijn nog eens gekocht om te kijken wat ik er nu van vond en ja, hij blijft gewoon goed. Niks mis mee, maar ik drink liever “beter” 😉

Lekkere wijn

“Dus jij weet wat een goede wijn is?” Ik snap de vraag wel. Er is zoveel wijn te krijgen en er zijn zoveel etiketten. Je wilt wel iets dat dan ook echt goed is. Ik zeg liever: Neem iets dat je lekker vindt. En dat is alleen maar te achterhalen door te proberen en -helaas- door te betalen. Begin eerst door op te houden bij de supermarkt wijn te kopen en naar een wijnspeciaalzaak te gaan.

Dat hoeft niet duur te zijn. Voor 6 euro heb je bij een wijnhandel echt iets dat kwalitatief beter is dan wat de supermarkt voor 10 euro kan bieden. Logisch, de wijnhandel heeft iets te bewijzen, die wil je kwaliteit bieden. De supermarkt hoeft alleen maar te schuiven met marges. Een wijnwinkel kan iets voor je uitkiezen dat in je budget zit. Hierdoor kun achterhalen wat voor jou een lekkere wijn is.

Wat je ook lekker vindt, al zou het een wijn uit een krimpzak zijn, ga vooral je gang en geniet!

En ja, als je wilt weten wat een goede wijn is? Volg een wijncursus.

amalaya-slider2

Mijn zomerfavoriet: Amalaya Blanco

Om maar niet te zeggen All Time Favorite! Deze wijn kwam ik tegen op een overzichtsproeverij in april. Ik heb direct een doosje besteld en hij doet het zo goed in Huize Schoot dat het doosje er bijna doorheen is.

Amalaya, hopen op een wonder

De wijn komt uit Salta, een wijngebied erg noordelijk in Argentinië. Het gebied hoort tot de meest hooggelegen terroirs ter wereld. variërend van 1700 tot 3300 meter boven de zeespiegel! De grond waarop de druiven staan was daarvoor nog nooit ontgonnen. Zelfs niet door de Inca’s. Het is een beetje zoals de wijnmaker zelf zegt:

Where others saw a desert we foresaw great wines

Hier komt ook de naam vandaag, Amalaya betekent zoiets als verlangen of hoop hebben op een wonder. De spiraal op het etiket is geïnspireerd op het holistische (ook Keltische) symbool voor vruchtbaarheid. Tot zover uw weetje van de week.

Torontès & Riesling

Tijdens de proeverij vloog ik af op die blend: De wijn bestaat voor 85% uit Torontès en 15% uit Riesling. Ik was reuze benieuwd wat het zou doen en wat mij betreft is het een schot in de roos! Torontès is natuurlijk de lokale druif van Argentinië, maar Riesling kom je er niet tegen. Tot nu dus.

Het resultaat? Een hele frisse zachte wijn die erg aromatisch is. Hij neigt qua kleur een beetje naar het groen. Hij ruikt naar appel, maar ook heel aangenaam naar bloemen. In eerste instantie proef je ook appel en daarna wat abrikoos of perzik. De wijn heeft ook nog wat een vegetale smaak, een beetje grassig. En als je dat alles hebt gehad dán komt het! De Riesling laat zich gelden door een hele verrassende mineraliteit. Op de proeverij overviel het me zo dat ik zelfs even dacht dat de wijn gewoon licht mousserend was. De afdronk is best lang en lekker fris. Deze blijft het wijnrek hier nog we even bevolken!

De Spijs?

Heel eerlijk? Op het moment geniet ik teveel van de wijn op zichzelf, maar de wijn ging mee naar een kleine proeverij om mijn WSET2 diploma op te halen. Er bleek nog behoorlijk uitgepakt te worden met bijgerechten en de Amalaya wist zich daar heel mooi bij te voegen. Dus Spijstips: Probeer het met een risotto met kaas en paddenstoelen of met klassiek bereide asperges! Nu heb ik op een vakantieblog nog een recept gezet, dus vooruit een supermakkelijke deze keer:

Paddenstoelen-risotto

Ingrediënten

  • 500 gr gemengde paddenstoelen (in dikke plakken gesneden)
  • een courgette (gehalveerd en in plakken)
  • een paar klontjes boter
  • 150 gr risotto of (zilvervlies)rijst (lees: een flinke kop)
  • 3 tenen knoflook, fijngesneden.
  • een paar takjes verse tijm (uiteraard alleen de blaadjes, je hoeft hier niet te zuinig mee te zijn)
  • het kleinst mogelijke bekertje crème fraîche
  • een handvol verse peterselie
  • een glas droge witte wijn

Bereiding

  1. Kook de rijst tot deze net niet gaar is. zet de pan weg om verder te garen.
  2. Verhit boter in een koekenpan en doe een deel van de paddenstoelen erin. Bak ze op hoog vuur, blijf het doorscheppen tot alle vocht verdampt is en de paddenstoelen karameliseren. Herhaal dit met de andere delen paddenstoel. Je doet het in delen om ervoor te zorgen dat de paddenstoelen niet gaan stoven in plaats van bakken.
  3. Bak de of courgette aan en doe dan de paddenstoelen erbij. Roer de knoflook en de tijm erdoor en laat dit even doorwarmen. Doe de wijn erbij en kook dit in.
  4. Doe er nu de crème fraîche bij, draai het vuur wat lager tot alles nét kookt. Giet de rijst af en roer dit door dit mengsel. Schep op en strooi er peterselie overheen.

grenache-gris-south-emotion

Gegrilde asperges, een lamsschouder en wat “South Emotion”

Er zijn van die dingen in het seizoen die je niet “mag” overslaan. Asperges en Lambada-aardbeien (ja, die wil je) in het voorjaar, Mosselen in de zomer (en de rest van het jaar trouwens, maar expliciet in de zomer), paddenstoelen en wild in het najaar… Je kent het. Meestal heb je in een bepaald seizoen het product gewoon op zijn best, in andere gevallen is het wat obligaat.

Rosé kent ook z’n seizoenen, die willen we alleen maar in de zomer of met warme dagen in het voorjaar. Over obligaat gesproken. Er zijn zoveel lekkere alternatieven in de zomer te drinken in plaats van die niksige rosé die iedereen maar wegslobbert. Daar binnenkort meer over!

Rosé kan mij zelden bekoren. Het eerste glas is wel lekker, maar meestal verveelt het me daarna. Die zomerzon in je glas is wat mij betreft meestal een saai waterig nevelzonnetje. Die ervaring had ik eigenlijk wel met elke rosé (toegegeven, ik zocht ook niet zo heel erg), totdat ik deze tegenkwam: Een Grenache Gris, betaalbaar en absoluut niet saai!

Chateau Amsterdam

Chateau Amsterdam, wijnmakers in Noord

Afgelopen winter hakte ik dus de knoop door. Ik wilde meer doen met wijn en zou goed beginnen ook! Mijn lakmoesproef was die WSET 2 cursus. Een cursus die zonder voorkennis gevolgd kon worden, maar ook een prijskaartje had dat er waarschijnlijk voor zou zorgen dat je er met serieuze mededeelnemers zit.

I got more than I bargained for… De groep bestond bijna, op 1 of 2 andere “hobbyisten” – met al heel wat voorkennis –  na, alleen maar uit horecamensen van óf de hogere hotelschool óf weet ik niet hoeveel jaar ervaring op hoog niveau. En tussen dit alles zat ook nog een wijnmaker. Uit Amsterdam.

Hij werkt met een wijnmaker en zijn zoon in Amsterdam Noord en importeert druiven uit Spanje, Italië en Frankrijk om er hier in Nederland wijnen van te maken. Bij zo’n verhaal is je eerste reactie: Waarom?! Om dat écht goed te beleven zou je de mannen van Chateau Amsterdam moeten bezoeken op locatie. Die kans kreeg ik: op hun releaseparty.

Populaire berichten

Vragen, opmerkingen of suggesties?

Neem contact op!

Contact

met Wijn / Smaak

Iets te melden? Iets te vragen? Een grootse levenswijsheid te delen? Laat het me gerust weten door het contactformulier hiernaast in te vullen. Ik probeer altijd binnen een werkdag antwoord te geven!

logo-edittitle

Copyright © 2018
All Rights Reserved